Als er nu een onderwerp is waar ik niet veel van afweet is het wel scheepsbouwkunde. Zelfs als ik er de wet van Archimedes op loslaat verwondert het me nog steeds dat gevaartes die tonnen wegen blijven drijven.
Alleen al om die reden heb ik ontzag voor schepen, meestal volgens het principe: hoe groter hoe indrukwekkender. Gisteren heb ik geleerd dat er nog een factor is die de mond van een leek doet openvallen: luxe.
We waren te gast bij Amels in Vlissingen. Amels bouwt jachten die voor gewone stervelingen onbetaalbaar zijn; het is geen uitzondering dat de rijken der aarde boten (mag je dat eigenlijk wel zeggen als je het over schepen hebt?) bestellen die "een paar jackpotjes in de Staatsloterij" kosten. Het zijn, zachtjes uitgedrukt, astronomische bedragen.
Een vriend werkt sinds een jaar voor deze jachtenbouwer en vertelt daar, zij het discreet, graag verhalen over. Dat wekte mijn nieuwsgierigheid. Toen ik me eens liet ontvallen dat ik er graag eens een kijkje zou willen nemen beloofde hij me dat hij een rondleiding zou organiseren. Zijn vader wilde zich namelijk ook wel eens vergapen aan de schepen in aanbouw. Dat moest wel te combineren zijn.
Gisteren was het zover. In anderhalf uur tijd kregen we vijf jachten te zien die zich stuk voor stuk in verschillende bouwfases bevonden. We mochten aan boord van een 'kleintje' dat bijna klaar is voor oplevering, en van een grotere, die pas in juni te water wordt gelaten. Het kleinste jacht gaf uiteraard de beste indruk van de weelde die zo'n schip bevat. Luxe vertrekken met grote beeldschermen. Mooie baden en bedden. Smalle keukens die van alle gemakken zijn voorzien. Batterijen wasmachines. Een jacuzzi op het zonnedek. Allemaal even prachtig ontworpen en afgewerkt (al kon je van dat laatste niet zo heel veel zien omdat alles wat voorzien was van de definitieve laklaag zorgvuldig was bedekt met beschermend materiaal).
De rondleiding riep veel vragen bij me op, die helaas niet allemaal beantwoord konden worden. Ik vroeg me vooral af hoeveel geld mensen hebben, die jachten van dit kaliber kunnen betalen. Jachten die ze maar een paar weken per jaar gebruiken. Jachten die vooral fungeren als paradepaardje voor feestjes in de warmere delen van Europa. Daar kon onze gids geen uitspraken over doen. De identiteit van de kopers blijft geheim. Hij verklapte wel dat Amels feitelijk 'een kleine jongen' is. De grootste jachten worden gebouwd in Duitsland, de mooiste in Italië.
Dat zo'n kleine inkijk in exorbitante rijkdom je ook confronteert met de ongelijke welvaartsverdeling in de wereld doet niets af aan het indrukwekkende karakter van de schepen en het vakmanschap van Amels.
Ik zal nooit meer met dezelfde ogen naar deze drijvende paleizen kijken. Zelfs de machinekamers staan strak in de lak.
Links:
Amels in SuperYacht Times
Yachtspotter.com
Amels op TV Walcheren
Promo Amels op YouTube
Amels in De Ondernemer
Amels in de PZC
Nog een paar bootjes...
@
Foto
4 reacties:
Wow, een bekende van mij werkt bij een soortgelijke firma hier in het zuiden (Linssen @ Maasbracht) en ik zou het geweldig vinden om daar eens te mogen kijken. Mijn grote zus heeft weliswaar een boot(je) maar dat staat in geen verhouding tot de jachten die jij hier beschrijft.
Headmusic en ik verbazen ons trouwens ook altijd over de magnifieke jachten die te zien in Londen, oa bij St Katharine's docks.
Ach ja, het is altijd lekker om je te vergapen aan de speeltjes van rijken, nietwaar? :-)
@Daan: in Maaastricht verwacht je zo'n bedrijf niet direct maar op http://www.linssenyachts.com/index.php?language=nl zie ik dat het weliswaar veel kleinere zijn maar nog altijd 'way out of our league' inderdaad.
Blijft leuk om naar te loeren en een beetje over te dromen. Daar hoef je niet eens materialistisch voor te zijn :-)
@Edwin: Wat heet, het bedrijf is gevestigd in Maasbracht.
Wat hebben niet limburgers toch altijd met Maastricht? ;-)
mwah wat een stomme fout, maar ik kan er bij nader inzien om grijnzen.
Limburg is toch alleen Maastricht? ^^
Een reactie plaatsen